Deel 1
The Simpsons zijn de hoofdrolspelers in een Amerikaanse animatie-serie die werd ontwikkeld door Matt Groening. De serie is een satirische parodie op de Amerikaanse samenleving en draait om de typisch Amerikaanse familie Simpson die bestaat uit vader Homer, moeder Marge, zoon Bart, dochter Lisa en baby Maggie die in het industriestadje Springfield wonen. The Simpsons draait inmiddels al negentien seizoenen met in totaal meer dan vierhonderd afleveringen.
De geschiedenis van The Simpsons
De serie begon in het jaar 1987 als onderdeel van de Tracey Ullman-show. Destijds waren het nog korte filmpjes van een minuut of drie. Maar na drie seizoenen bleek de gele familie met bizarre kapsels en vier vingers aan elke hand zo razend populair, dat ze een eigen show kregen.
Vanaf januari 1990 kregen The Simpsons dan ook hun eigen, een half uur durende, afleveringen op de Amerikaanse televisiezender FOX. Al direct viel de serie in de prijzen, in 1990 en in 1991 de Emmy Awards voor “Outstanding Animated Program”. De fans en critici waren lyrisch over de treffende satire met de levensechte Amerikaanse familie, maar vanuit de politiek en de gevestigde orde is er al die jaren wel heel veel kritiek geweest.
Zo ventileerde de toenmalige president George Bush in een rede de mening dat “de natie zich meer moest spiegelen aan de Waltons dan aan de Simpsons. Hierop antwoordde Matt Groening dat de Simpsons net als de Waltons zijn, en dat beide families veel tijd doorbrengen met het bidden voor het einde van de depressie. Een antwoord dat over de hele wereld in de kranten verscheen.
In 1995 protesteerde een paar ouders in het plaatsje Greenwood tegen de beslissing om een nieuwe school Springfield Elementary te noemen. De schoolraad had de studenten gevraagd om zelf de naam van de school te kiezen. De ouders vonden Bart Simpson een slecht voorbeeld voor de jeugd en waren ertegen dat zijn gedrag beloond zou worden met de naam van de school waar hij op zit. De schoolraad was zich vooraf niet bewust geweest van de herkomst van de naam, maar hield zich aan de verkiezingsuitslag en noemde de school Springfield Elementary, naar de wens van de leerlingen.
De personages in The Simpsons
Vader Homer Simpson is dik, kaal en heel erg dom. Hij werkt in de kerncentrale van Springfield, waar hij nogal eens fouten maakt met het levensgevaarlijke radioactieve spul. Zijn hobby's zijn televisie kijken, bier drinken en eten, en dan vooral veel donuts. Zijn uitspraken zijn doorgaans even hilarisch als stompzinnig. “Trying is the first step towards failure”, proberen is de eerste stap naar mislukking, bijvoorbeeld. En als Homer buitenaardsen ontmoet, roept hij “Please don't eat me! I have a wife and kids. Eat them!”, eet mij niet op alsjeblieft, ik heb een vrouw en kinderen. Eet hen”. Maar het bekendst is toch zijn kreet “D'oh”, die hij gebruikt als iets niet gaat zoals de bedoeling was. Zijn vrouw Marge heeft een enorm blauw suikerspin-kapsel. Zij is degene die het gezin draaiende houdt en die vaak bemiddelt als iemand weer eens iets raars heeft gedaan. Ze voelt ze zich nog wel eens eenzaam in het gezin, en haar ondeugden bestaan uit een zwak voor alcohol en gokken. Zoon Bart Simpson heeft een stekeltjeskapsel en is een tienjarige jongen, niet al te slim en gek op kattekwaad. Zusje Lisa Simpson is acht en is een miskend genie. Haar kapsel bestaat uit acht grote stekels. Lisa is super intelligent en daardoor eenzaam in het gezin. Schoolvriendjes heeft ze ook al niet, andere kinderen zien haar als een nerd, maar de leraren en veel andere volwassenen lopen met haar weg. Baby Maggie is al sinds het begin van de serie een baby die niet kan praten, dat wil zeggen als er andere mensen in de buurt zijn. Zij heeft het zelfde stekelkapsel als Lisa en altijd een rode fopspeen in haar mond. Als baby is ze meestal passief, maar als het moet is ze echter tot heldhaftige daden in staat, zoals het neerschieten van Mr. Burns en een complete maffiabende die achter haar vader aanzit.
De personages naast het gezin
Patty en Selma Bouvier zijn de kettingrokende oudere zussen van Marge. Zoals iedereen hebben ze een bloedhekel aan hun zwager Homer. Abraham Simpson, meestal “Grampa” of Abe genoemd, is de vader van Homer die in een bejaardentehuis woont. Ook scharrelen er huisdieren rond in huize Simpson. Alle katers die de familie Simpson hebben gehad, heten Snowball. Zowel Snowball I en Snowball II leefden een lange periode bij de familie voordat ze stierven. Snowball III en Snowball IV stierven echter in dezelfde aflevering, waarna Snowball V ten tonele verscheen. Omdat hij een exacte kopie van Snowball II was, besloot het gezin om Snowball V Snowball II te noemen, zodat alles weer bij het oude was. Santa's Little Helper is de hond van de Simpsons, een gepensioneerde renhond die eens aan kwam lopen tijdens Kerstmis.
Herschel Krustofsky, Krusty the Clown, is een belangrijk figuur in de serie en de grote held van Bart. Hij is verslaafd aan gokken, roken en porno en presenteert een kinderprogramma samen met Sideshow Bob en later Sideshow Mel. In dit programma zit de gewelddadige animatie-serie Itchy & Scratchy, een parodie op Tom & Jerry. Het portret van Krusty de Clown komt op veel speelgoed en voedingsmiddelen-verpakkingen voor op een manier die op McDonalds en Ronald McDonald doet denken.
Robert Terwilliger, die Sideshow Bob speelt in de show van Krusty the Clown, belandde in de gevangenis nadat hij Krusty op liet draaien voor een overval. Hierna probeerde hij onder meer om Krusty de Clown te vermoorden, om heel Springfield op te blazen en om Marge's zus Selma te vermoorden. Deze pogingen werden steevast verhinderd door Bart, die daardoor ook vaak eveneens het doelwit is van zijn criminele plannetjes. In Krusty's show werd hij vervangen door Sideshow Mel.
Ook de Springfield Elementary School herbergt een aantal merkwaardige types. Edna Krabappel is de lerares van Bart en uiteraard zijn gezworen vijand. Ze haat het schoolhoofd, Seymour Skinner, maar ze heeft wel af en toe een relatie met hem. Skinner woont nog bij zijn moeder en zit flink onder de plak bij haar. Hij is een ex-militair die vaak flashbacks krijgt van zijn Vietnamtijd. In een aflevering blijkt dat hij eigenlijk Seymour Skinner niet is, maar Armin Tamzarian, die de identiteit van zijn medesoldaat Seymour heeft aangenomen. Groundskeeper Willy is de conciërge. Willy is van Schotse afkomst en praat met een zwaar accent. Otto is de chauffeur van de schoolbus en de held en lichtend voorbeeld van Bart. Otto is een wiet rokende oude hippie die wordt afgeschilderd als een nietsnut.
De rest van het dorp is te talrijk om op te sommen, maar hier een aantal voorbeelden. Momar Syszlak, alias Moe, is de kroegbaas van Homer's stamcafé “Moe's”. Moe houdt zich bezig met louche zaakjes en organiseert illegale weddenschappen. In het begin van de serie was Moe vaak het slachtoffer van de telefoonspelletjes van Bart en Lisa. In de recentere seizoenen ligt de nadruk meer op de eenzame en suïcidale trekjes van Moe.
Ned Flanders is de buurman van de Simpsons. Afgezien van zijn religieuze fanatisme is Ned de ideale buurman, en Homer haat hem dan ook gruwelijk. Ned's vrouw Maud is overleden, indirect door toedoen van Homer, en hij heeft twee zoons, Rod en Todd.
Charles Montgomery Burns is de egoïstische, excentrieke en rijke eigenaar van de kerncentrale in Springfield, waar Homer werkt. Waylon Smithers is zijn verwijfde en gedienstige assistent. Blinky is de vis, die door radioactief afval gemuteerd is. De drie-ogige Blinky “three eyes are better than two” werd ooit door Bart gevangen vlakbij de kerncentrale. Naast deze figuren wordt Springfield bevolkt door vele andere personages, zoals dominee Timothy Lovejoy, de corrupte, domme sheriff Clancy Wiggum, burgemeester Quimby en de lachende dokter Julius Hibbert, tevens vriend van de familie Simpson. Daarnaast zien we professor John Frink, die tal van bizarre uitvindigen heeft gedaan, en Apu Nahasapeemapetilon, de eigenaar van de supermarkt Kwik-E-Mart, regelmatig terugkomen. Er zijn ook figuranten die maar een enkele keer voorkomen, zoals “the guy who always says yééés”, een verwijzing naar “The knight who says Niiiii” in “The Holy Grail” van Monthy Phyton. Hoe “the guy who always says yééés” heet is niet bekend, maar hij heeft een Braziliaanse dubbelganger, die altijd “síííííí!” zegt.
deel 2
The Simpsons zijn de hoofdrolspelers in een Amerikaanse animatie-serie die werd ontwikkeld door Matt Groening. De serie is een satirische parodie op de Amerikaanse samenleving en draait om de typisch Amerikaanse familie Simpson in het industriestadje Springfield. In deel 1 heb je gelezen over de geschiedenis van de serie en de personages in The Simpsons. Dit artikeltje gaat verder met een aantal andere kenmerkende elementen van de serie, hoe hij gemaakt wordt en waarom The Simpsons zo grappig is.
Belangrijke elementen in The Simpsons
De openingsscène van de Simpsons, waarin Bart, Homer, Marge, Maggie en Lisa worden voorgesteld, is in iedere aflevering een beetje anders. Dit is een kenmerkende dingen van de serie geworden. Zo schrijft Bart telkens een andere strafzin op het schoolbord en speelt Lisa geregeld een andere solostuk op haar saxofoon nadat ze weggestuurd is uit het schoolorkestje. Het openingsfilmpje eindigt steevast met de bankgrap, waarin het gezin op de bank neerploft, hetgeen iedere keer weer op een andere manier mislukt.
Een van de grote successen van de serie is wel het feit dat veel beroemde personen er gastrollen in hebben gehad. Onder andere de bands U2, the Red Hot Chili Peppers, R.E.M. en Aerosmith, de X-Files acteurs Gillian Anderson en David Duchovny, de Britse premier Tony Blair, ex-president Bill Clinton, filmer Michael Moore, de acteurs Richard Gere, Mel Gibson, Leonard Nimoy, Michelle Pfeiffer, Paul Newman, Patrick Stewart, Meryl Streep, Elizabeth Taylor, Quentin Tarantino, Christopher Walken en zangers Elvis Costello, Mick Jagger, Elton John, Dolly Parton
en Tom Jones. Zij, en vele andere beroemdheden, hebben hun stemmen geleend en zijn als personage getekend in de typische Simpson-stijl.
Waar het stadje Springfield in werkelijkheid ligt, is onduidelijk en dit mysterie is een van de running gags in de serie. Zeker is dat Springfield ergens in de Verenigde Staten ligt en tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog tot het gebied van de Noordelijken behoorde. Springfield grenst meestal aan de oceaan, maar er zijn ook wel besneeuwde bergtoppen, bossen en woestijnen in de buurt. 's Winters valt er vaak veel sneeuw en de zomers zijn meestal heet. De Simpsons trekken er ook vaak op uit om hun avonturen ergens anders te beleven. Behalve in de natuur rond Springfield, en buurstad Shelbyville, hebben ze al vele Amerikaanse staten en steden bezocht en zijn daarnaast op reis geweest naar andere werelddelen.
De “Treehouse Of Horror” afleveringen, die vanaf het tweede seizoen als Halloween-specials worden uitgezonden zijn juweeltjes voor iedere Simpson-fan. Ze blinken uit in bizarre en gitzwarte humor. Elke Treehouse-aflevering bestaat uit drie korte filmpjes met een ander thema. Hierin gebeurt van alles en nog wat, zoals tijdreizen, de duivel, zombies en buitenaards bezoek en zij hebben zelden een goede afloop.
Hoe worden de Simpsons gemaakt?
Het team dat de serie maakt bestaat om te beginnen uit zestien schrijvers. Elk jaar komen zij met voorstellen voor nieuwe afleveringen. De hoofdschrijver voor een aflevering maakt een concept script, dat met het hele team wordt besproken en aangepast. Dan is er nog het team van mensen die de stemmen van de Simpsons inspreken. Dan Castellaneta is onder andere Homer Simpson en zijn vader Abe, Krusty de Clown en schoolconciërge Willie. Julie Kavner is zowel Marge als haar zussen Patty en Selma Bouvier. Nancy Cartwright spreekt Bart Simpson en andere kinderen zoals Ralph Wiggum, Nelson en Todd Flanders. Hank Azaria is de stem van Moe, Apu, Chief Wiggum, Dr. Nick Riviera en Professor Frink en Harry Shearer is Mr. Burns, schoolhoofd Skinner, Ned Flanders, en Otto. Yeardley Smith tenslotte spreekt voor Lisa Simpson. Talloze andere figuren worden ook door dit vaste team ingesproken, waarvan alle leden minstens een Emmy Award hebben gewonnen voor hun stem in de serie. Daarnaast werken er nog schrijvers, producenten, regisseurs en een paar internationaal bekende animatie-studio's aan de serie, kortom het is een heel bedrijf.
Waarom zijn The Simpsons zo grappig?
Dat veel mensen The Simpsons erg waarderen, blijkt uit de lange periode dat de serie loopt, al bijna twintig jaar. Het is daarmee de langstlopende animatie-serie ooit, die jaren geleden The Flintstones van dit record heeft beroofd. The Simpsons was destijds een van de eerste animatie-series die bedoeld voor mensen van alle leeftijden. Er zitten verschillende lagen in de humor, waaronder een intelligente laag. Toch is de serie ook leuk voor kinderen, die zich vooral rot lachen om de stommiteiten van Homer en de streken van Bart. De serie heeft daarmee een trend gezet, want animatie-series als South Park en Futurama, ook van Matt Groening, volgen hetzelfde gelaagde principe. The Simpsons heeft sinds het begin enorm veel prijzen gewonnen, waaronder tot nu toe drieentwintig Emmy Awards, tweeëntwintig Annie Awards en een Peabody Award. In het jaar 2000 kregen de Simpsons hun ster op de “Hollywood Walk of Fame”. En inmiddels wordt hij in zo'n zeventig landen uitgezonden, waaronder natuurlijk Nederland en België. Bepaalde uitdrukkingen uit de serie zijn wereldwijd gemeengoed geworden, zoals Homers “D'oh” als iets niet gaat zoals je wilt en Barts “Aye Caramba” en “Eat my shorts”. Het geniepig uitgesproken “excellent”, terwijl je je vingertoppen van beide handen samenbrengt, is een gewoonte van Mr. Burns. Ook het treiterige “Hah-hah” van Nelson Muntz heeft menigeen overgenomen.
De echte fans willen The Simpsons niet alleen zien op televisie, maar willen de gezichten van Homer, Marge, Lisa, Bart of Maggie ook op hun T-shirt, rugzak, koffiemok of handdoek. Er is een indrukwekkend assortiment merchandising op de markt, zoals computerspellen, bordspelen, klokken, puzzels, stripboeken en DVD’s. Na jarenlange plannen is in 2007 ook de eerste bioscoopfilm van The Simpsons uitgekomen, geregisseerd door Simpson producer David Silverman. Daar zal het niet bij blijven, want in het contract met de stem-acteurs is rekening gehouden met in totaal drie animatie-films. Ook de toekomst voor de serie ziet er rooskleurig uit, want de kijkcijfers blijven hoog. Gelukkig maar, daardoor zullen we nog lang van de maffe avonturen van de populaire gele familie kunnen genieten.