De planeet Pluto is, ondanks zijn geringe omvang, in meerdere opzichten een interessante planeet in ons zonnestelsel. Pluto vormt samen met zijn grootste maan Charon een dubbelplaneet, waarvan het gezamenlijke zwaartepunt buiten Pluto zelf ligt. Onlangs was er in wetenschappelijke kringen de discussie of Pluto nog wel een planeet mocht worden genoemd. Hij is die status inmiddels kwijtgeraakt en heet nu “dwergplaneet”. Pluto en Charon draaien er echter niet minder om en onlangs zijn er weer twee nieuwe maantjes in het stelsel ontdekt. Lees hier meer over de fascinerende dwergplaneet Pluto.

Met de tegenwoordige wetenschappelijke dateringsmethoden is het vrij gemakkelijk om de ouderdom van de aarde, en zelfs van de maan en van Mars te meten. Op basis van de huidige inzichten wordt de ouderdom van de aarde geschat op ruim vierenhalf miljard jaar. In cijfers 4.500.000.000, een getal met zoveel nullen dat we deze ouderdom ons bijna niet voor kunnen stellen. Wat dat betreft had men het, nog maar een paar eeuwen geleden, een stuk gemakkelijker. Lees hier meer over de ouderdom van de aarde en hoe daar in de laatste paar eeuwen tegen aan werd gekeken.

Wat is een planeet eigenlijk precies? Er is veel discussie over geweest, maar men is er toch uitgekomen dat het een niet zelf lichtend hemellichaam is dat zichzelf in een vaste elliptische baan om een ster beweegt. Een hele brok, maar wij leren onze planeten van ons zonnestelsel al als we kind zijn. De komende generatie zal het echter met eentje minder moeten doen, aangezien Pluto gedegradeerd is sinds augustus 2006 tot een zogenaamde dwergplaneet.

De Hubble Space Telescoop (HST) werd in 1990 gelanceerd aan boord van de Space Shuttle Discovery en in de ruimte van boord gezet. Sindsdien draait de telescoop als een kunstmaan om de aarde, op iets meer dan zeshonderd kilometer hoogte. Hoewel al snel bleek dat de hoofdspiegel niet de juiste vorm had, waardoor de resultaten niet optimaal waren, verzond de HST beelden die vele malen beter waren dan die van de grootste telescopen op aarde. Lees hier meer over ons oog in de ruimte.

Buitenaards leven is leven dat afkomstig is van andere planeten dan de aarde. Of het bestaat of niet weet niemand en een ieder denkt er het zijne of hare van. Degenen die niet geloven dat het bestaat zeggen dat er nog geen enkel bewijs voor is gevonden.

Het heelal is onvoorstelbaar groot, en onvoorstelbaar oud. Het zit vol met planeten, sterren, kometen, nevels, zwarte gaten en wie weet wat voor verschijnselen nog meer. Ons eigen zonnestelsel is maar een miniem klein stukje van het heelal. Lees hier meer over hoe en wanneer het heelal is ontstaan, hoe het zich ontwikkelt en of er ook een keer een eind aan komt.

Al vanaf de Oudheid heeft de Maan gelovigen en wetenschappers van vele volkeren geïnspireerd. Onze dichtstbijzijnde buur in het zonnestelsel heeft sinds jaar en dag een functie in de tijdmeting en beïnvloedt allerlei vloeistoffen zoals de getijden van zeeën en oceanen, het plantenleven en het menselijk lichaam. De maan wordt in de meeste culturen in verband gebracht met vrouwelijke energie en daarom verbonden aan godinnen. Lees hier meer over de onafscheidelijke satelliet van onze planeet Aarde.